Προτάσεις αγροτικής πολιτικής

Με αφορμή το "Κίνημα της Πατάτας"

«Το ζήτημα της οργάνωσης της παραγωγής και της διαχείρισής της, μ' αντιμετώπιση των ολιγοπωλιακών μηχανισμών μπαίνει πιο επιτακτικά σήμερα, αφού έτσι απαντάμε στο "δεν παράγουμε τίποτα, όλα τα εισάγουμε", "είμαστε μη ανταγωνιστικοί". Με την οργάνωση της διαχείρισης διάθεσης των προϊόντων, οι αγρότες θα έχουν καλύτερο εισόδημα...»

Του Φιντία ΒΕΛΛΙΚΗ* πρώην βουλευτής του ΣΥΝ και υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στον Ν. Σερρών

 

Αιφνιδιαστήκαμε ευχάριστα όλοι από την ενέργεια των ενεργών πολιτών της Κατερίνης "Ομάδας Πρωτοβουλίας" να οργανώσουν τη διάθεση πατάτας Νευροκοπίου Δράμας στους καταναλωτές χωρίς τη διαμεσολάβηση των εμπόρων-μεσιτών. Για τον καθένα προέκυψε το ερώτημα πώς και γιατί προέκυψε αυτή η ιδέα και πρωτοβουλία των Κατερινιωτών

 

1. Η δική μου εξήγηση αναζητήθηκε στη μαρξιστική ερμηνεία των κοινωνικοοικονομικών φαινομένων που ερμηνεύει ότι η κοινωνική συμπεριφορά πηγάζει από το είναι των οικονομικών συνθηκών. Δηλαδή η οικονομική κρίση που βιώνουν οι πολίτες με τη μείωση των εισοδημάτων, την ακρίβεια και την αδυναμία ν' αγοράσουν τα απαραίτητα για να ζήσουν (οικονομικό είναι), τους οδήγησε να σκεφτούν (συνείδηση-ειδέναι) την απευθείας προμήθεια με τιμή περίπου το 1/3 της τιμής του εμπορίου. Βέβαια υπήρξαν και οι καχύποπτοι (ΚΚΕ) που στην ενέργεια αυτή είδαν μεθόδευση του καπιταλιστικού συστήματος για να ξεγελαστούν οι πολίτες ότι κάτι γίνεται και ν' αποδυναμωθούν οι αγώνες για πραγματική αλλαγή στη διακίνηση των προϊόντων. Φυσικά και οι μεσάζοντες που ανακίνησαν υποψίες για πατάτα χαμηλής ποιότητας και κίνδυνο να σαπίσει γρήγορα.

 

Είναι αποκαλυπτικό το ότι το ΚΚΕ βιάστηκε να αφορίσει την πρωτοβουλία καίτοι γενικά στην αντίδρασή του αργεί να πάρει θέση. Η εξήγηση που μπορώ να διατυπώσω γι' αυτή την αντίδρασή του βρίσκεται στο ότι το κόμμα αυτό διαπνέεται από τη φιλοσοφία ότι κίνημα αλλαγής κοινωνικό, μόνο αν καθοδηγείται από το ΚΚΕ είναι στη σωστή κατεύθυνση, αλλιώς είναι ύποπτο. Δηλαδή διαπνέεται από ποδηγετικό πνεύμα στην αντιμετώπιση των κοινωνικών πρωτοβουλιών.

 

Δεν θα είχε την αντιμετώπιση αυτή αν ενστερνιζόταν τη μαρξιστική φιλοσοφία ότι οι κοινωνικές δυνάμεις παρεμβαίνουν όταν οι παραγωγικές σχέσεις είναι αναντίστοιχες με τις παραγωγικές δυνάμεις. Εδώ έχουμε την ιδιοποίηση από τους μεσάζοντες αξίας που παράγεται από τους παραγωγούς-αγρότες.

 

2) Πρέπει επίσης ν' απαντήσουμε στους φόβους πολλών μήπως το κίνημα αυτό είναι μια "κροτίδα κρότου λάμψης" προσωρινή και ξεθωριάσει στο αμέσως επόμενο διάστημα. Η πρώτη απάντηση είναι ότι, αν δεν στηριχθεί αυτή η πρωτοβουλία από τις κοινωνικές δυνάμεις, θεσμοθετημένες ή μη, όπως κόμματα, συνεταιρισμούς, δήμους, καταναλωτικές οργανώσεις, αγροτικούς συλλόγους, τότε πιθανώς, με το μποϊκοτάρισμα από τους μεσάζοντες-εμπόρους, θα αποδυναμωθεί.

 

Ιδιαίτερα οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να στηρίξουν τις πρωτοβουλίες αυτές όχι μόνο για την πατάτα, αλλά και για άλλα προϊόντα (φασόλια, λάδι, ρύζι, σφάγια) σε πολλά επίπεδα:

α) Τη διαμόρφωση νομοθετικά και την ενίσχυση θεσμών όπως παραγωγικών συνεταιρισμών κατά προϊόν ή ομάδων παραγωγών. β) Καταναλωτικών συνεταιρισμών και ενώσεων που θα οργανώσουν τους καταναλωτές στο να διεκδικήσουν και να διαχειριστούν τις καταναλωτικές ανάγκες των πολιτών. γ) Διαμόρφωση στους δήμους από τώρα υπηρεσίας που θα διευκολύνει ιδιαίτερα στο πρώτο στάδιο την οργάνωση της διάθεσης των προϊόντων χωρίς μεσάζοντες μέχρι να οργανωθούν οι παραπάνω θεσμοθετημένες λύσεις. δ) Θεσμοθέτηση και λειτουργία, από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ειδικής υπηρεσίας στήριξης αυτής της προσπάθειας, αυτού που από παλιότερα ονομάζαμε "διαχείριση της παραγωγής από το χωράφι μέχρι την κατανάλωση".

 

Η αξία αυτής της αντίληψης για τη συνεταιριστικοποίηση της παραγωγής αποδεικνύεται από την κατάκτηση χωρών της Ευρώπης όπως η Ολλανδία και η Δανία, στις οποίες η παραγωγή είναι συνεταιριστικοποιημένη κατά 85% και πέτυχαν εύρωστες οικονομίες και υψηλό εισόδημα των παραγωγών. Φυσικά η στόχευση μακροπρόθεσμα πρέπει να είναι η πλήρως κοινωνικοποιημένη παραγωγή με σχέδιο για την αντιμετώπιση της αρπακτικής δυνατότητας της ασύδοτης αγοράς και των καρτέλ και ολιγοπωλίων. Το στάδιο της συνεταιριστικοποίησης διευκολύνει τη βάσει σχεδίου των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων στοχευμένη ανάπτυξη της οικονομίας και δίκαια διανομή του πλούτου με εργαλείο την εισοδηματική φορολογία.

 

Το ζήτημα της οργάνωσης της παραγωγής και της διαχείρισής της, μ' αντιμετώπιση των ολιγοπωλιακών μηχανισμών μπαίνει πιο επιτακτικά σήμερα, αφού έτσι απαντάμε στο "δεν παράγουμε τίποτα, όλα τα εισάγουμε", "είμαστε μη ανταγωνιστικοί". Με την οργάνωση της διαχείρισης διάθεσης των προϊόντων, οι αγρότες θα έχουν καλύτερο εισόδημα που θα λειτουργήσει ως κίνητρο να παραμείνουν στην παραγωγή, να την αυξήσουν και να τη βελτιώσουν ποιοτικά.

 

Εδώ πρέπει και από πλευράς υπουργείου Γεωργίας να οργανωθούν προγράμματα αναδιαρθρώσεων και εκσυγχρονισμού των καλλιεργειών, ώστε να είναι σε πλήρη αντιστοιχία με τη ζήτηση των αγορών για να μην μένει αδιάθετη η παραγωγή.

 

Έχουμε από το πρόσφατο παρελθόν το στοιχείο των χωματερών, που οδήγησε στον αναχρονισμό των παραγόμενων προϊόντων και το χάσιμο των αγορών του εξωτερικού. Θυμάμαι τον διάλογο που είχα με τον τότε υπουργό Γεωργίας, τον Γικόνογλου, όταν ως μέλος του γραφείου Μακεδονίας του ΚΚΕ Εσωτ. είχα την ευθύνη της αγροτικής πολιτικής, που έλεγε "εγώ δίνω 5 (πέντε) δραχμές στο κιλό στα ροδάκινα και πορτοκάλια και γλυτώνω τις διαδηλώσεις των αγροτών". Βέβαια του απαντούσα τότε ότι τα κονδύλια αυτά αφαιρούνταν από τα προγράμματα και τα ταμεία διαρθρωτικών και εκσυγχρονισμού των καλλιεργειών κι έτσι η παραγωγή μας -μη εκσυγχρονισμένη- έχανε την ανταγωνιστικότητά της και τις αγορές της Ευρώπης και οι παραγωγοί και η χώρα μας έχασαν το εισόδημα που μπορούσαν να έχουν μακροπρόθεσμα.

 

Τότε το ΠΑΣΟΚ λειτούργησε με τη λογική "τώρα να τη βολέψουμε προσωρινά και ψηφοθηρικά και για το μέλλον ας κουρεύονται". Έτσι χάθηκε η ευκαιρία της δεκαετίας του 1980 με την κατασπατάληση πόρων που εισέρρευσαν στη χώρα βάσει της κοινής αγροτικής πολιτικής της ΕΟΚ -μεσογειακά προγράμματα- και που ήταν τόσοι όσοι δεν είχαν εισρεύσει σε ολόκληρη την ιστορία της, ενώ θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένας αγροτικός τομέας δυναμικός και σύγχρονος - βάσει των στρατηγικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας, ηλιοφάνεια, ζεστά νερά, έδαφος και γεωγραφική θέση.

 

Το ζήτημα της αγροτικής πολιτικής είναι σύνθετο και μεγάλο για να εξαντληθεί σε ένα άρθρο, απλώς εγώ τονίζω την ανάγκη να κινηθεί η χώρα στη σωστή κατεύθυνση της με σχέδιο ανάπτυξης και διαχείρισης των προϊόντων. Υπάρχει βέβαια και το θέμα της αγροτικής πολιτικής της Ε.Ε., που τα τελευταία χρόνια αρνητικά επέδρασε στην αγροτική μας ανάπτυξη και χρειάζεται μάχη στα όργανά της για τον αναπροσανατολισμό της στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της παραγωγής και της ποιότητάς της. Οι εκλογές που προκηρύχθηκαν δίνουν τη δυνατότητα στους πολίτες - αγρότες να στείλουν μήνυμα αλλαγής αυτής της πολιτικής των Μνημονίων και της αναδιαπραγμάτευσης των πολιτικών.

Write a comment

Comments: 0