Η Κυβέρνηση της Αριστεράς και η άρνηση του ΚΚΕ

Δεν αντέχει η χώρα νέα «Βάρκιζα»

Ένα μέτωπο της Αριστεράς βασισμένο πάνω σε μία προγραμματική πλατφόρμα κοινής αποδοχής που θα αποτελούσε τη συνισταμένη των προγραμμάτων τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και του ΚΚΕ, αλλά και άλλων μη κοινοβουλευτικών πολιτικών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της κρίσης και με στόχο την κυβέρνηση, θα μπορούσε να αλλάξει αποφασιστικά το συσχετισμό δυνάμεων ταχύτατα.

Η κατακόρυφη εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και η κατάρρευση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δείχνουν ότι η Αριστερά θα μπορούσε στην εκλογική αναμέτρηση της Κυριακής που πέρασε να διεκδικήσει κατά άμεσο τρόπο ακόμη και την κυβέρνηση.

 

Ένα μέτωπο της Αριστεράς βασισμένο πάνω σε μία προγραμματική πλατφόρμα κοινής αποδοχής που θα αποτελούσε τη συνισταμένη των προγραμμάτων τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και του ΚΚΕ, αλλά και άλλων μη κοινοβουλευτικών πολιτικών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της κρίσης και με στόχο την κυβέρνηση, θα μπορούσε να αλλάξει αποφασιστικά το συσχετισμό δυνάμεων ταχύτατα.

 

Είναι φανερό ότι στην περίπτωση αυτή οι ιδεολογικές διαφωνίες όπως και η διάσταση απόψεων για τη θέση της χώρας μέσα η έξω απο την Ευρωπαική Ένωση θα έπρεπε να αφεθούν στην νηφάλια κρίση του Λαού, όταν ο έλεγχος της διοίκησης χώρας απο μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα επέτρεπε την ψύχραιμη ενημέρωση των πολιτών μέσα απο τα απελευθερωμένα απο τη χειραγώγηση της εξουσιαστικής τάξης μαζικά μέσα ενημέρωσης και τις δημοκρατικές διαδικασίες σε κάθε επίπεδο κοινωνικής δραστηριότητας. 

 

Η άμεση προοπτική να τεθεί επιτέλους η διοίκηση της χώρας υπό τον έλεγχο των δυνάμεων της Αριστεράς-για πρώτη φορά μετά το τέλος του εμφυλίου- θα συσπείρωνε πλατειά στρώματα της εργαζόμενης τάξης, των ανέργων, των μικρομεσαίων που αργοπεθαίνουν και των χαμηλοσυνταξιούχων που λιμοκτονούν και  θα επιτάχυνε την πολιτική ισοπέδωση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ενώ θα αποδυνάμωνε τις εφεδρείες της αστικής τάξης, όπως το κόμμα του Καμένου.

 

Μία τέτοια ενωτική πρόταση διακυβέρνησης της Αριστεράς, θα άνοιγε στις μάζες καινούριες προοπτικές και θα αύξανε την πολιτική δύναμη του δοκιμαζόμενου Λαού.

 

Η ψυχολογία της ήττας, του πολιτικού περιθωρίου και της απόγνωσης θα έδιναν την θέση τους στην ελπίδα και τον ενθουσιασμό.

 

Η ηγεσία του ΚΚΕ όμως, αποκρούει πεισματικά -ακόμα και την ώρα αυτή που αργοχάραξε η προοπτική της ελπίδας στις καρδιές των πονεμένων πολιτών -κάθε έκκληση για ενότητα, τόσο σε επίπεδο κοινής δράσης, όσο και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο.

 

Ακόμη πιο αποφασιστικά και ανάλγητα, αποκρούει τις εκκλήσεις για ενότητα που αναφέρονται σε ένα μετεκλογικό μέτωπο, αυτή την ύστατη ώρα,με στόχο μια κυβέρνηση της Αριστεράς.

 

Οι ώρες που είναι μπροστά μας φαίνεται ότι θα καταγραφούν στην ιστορία σαν πολύ κρίσιμες για την πορεία που θα πάρουν οι ζωές όλων μας απο εδώ και μπρός.

 

Οι ευθύνες των ανθρώπων της Αριστεράς τώρα είναι μεγάλες. Η ζωή της γενιάς μας-θα γίνουμε πολύ σκληροί αυτή τη μέρα- δεν αντέχει άλλη Βάρκιζα.. 

 

stopcartel Newsdesk

Write a comment

Comments: 0