Πολιτικό αφήγημα...

... απ’ το παρόν και το …μέλλον

Σε μια δύσμοιρη χώρα, κάπου εκεί στο νότο (όπου των ανθρώπων απ’ την πείνα βρώμαγε το χνώτο), διεξήχθησαν πρόωρες εκλογές. Επί δυόμισι χρόνια μια στυγνή κυβέρνηση έπαιρνε μέτρα, μέτρα, μέτρα, – «ως να μου γίνεις, Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα», που θα έλεγε κι ο ποιητής – μέχρι που ο λαός και ο Αντώνης (που βιαζόταν) απαίτησαν και πέτυχαν τελικά να πάνε στην κάλπη.

Γράφει ο φιλόλογος Κώστας Πολύζος

Σε μια δύσμοιρη χώρα, κάπου εκεί στο νότο (όπου των ανθρώπων απ’ την πείνα βρώμαγε το χνώτο), διεξήχθησαν πρόωρες εκλογές. Επί δυόμισι χρόνια μια στυγνή κυβέρνηση έπαιρνε μέτρα, μέτρα, μέτρα, – «ως να μου γίνεις, Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα», που θα έλεγε κι ο ποιητής – μέχρι που ο λαός και ο Αντώνης (που βιαζόταν) απαίτησαν και πέτυχαν τελικά να πάνε στην κάλπη. Οι εκλογές διεξήχθησαν εν μέσω αντεγκλήσεων, επικλήσεων, παρακλήσεων, ανακλήσεων, υποκλίσεων, προκλήσεων, προσκλήσεων και αναπάντητων κλήσεων.

 

Και είχαμε τα εξής αποτελέσματα:

 

  • Δώθε Κεντροαριστερά 13, 18%
  • Πέρα Κεντροδεξιά          18, 85%
  • Παραδοσιακή Μαρξιστική Αριστερά     8, 48%
  • Γκρι Ακροδεξιά 2, 90%
  • Σύγχρονη λίγο Μαρξιστική Αριστερά     16, 78%
  • Δώθε Κεντροδεξιά          10, 60%
  • Υπερσύγχρονη μη Μαρξιστική Αριστερά              6, 11%
  • Κείθε Κεντροδεξιά          2, 55%
  • Μαύρη Ακροδεξιά          6, 97%
  • Κουρσάροι Αλγερινοί    0, 20%
  • Σαρακηνοί και Βενετσάνοι         0, 10%                      
  • Συνεχιστές του Κολοκοτρώνη    0, 80%
  • Συνεχιστές του Δράμαλη             -1, 50%

 

Πρώτος παίρνει διερευνητική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης ο Αντώνης, ο αρχηγός της Πέρα Κεντροδεξιάς. Αλλά πριν προλάβει καν να τη δει, χτυπάει το κινητό του.

 

Ήταν η Αγγέλα:

–Δε σου είπα, ρε γυαλάκια, να μη ζητάει εκλογές; Τώρα τι κάνει, Αντώνης;

–Θα προσπαθήσω, ντάμε κομαντάντ.

–Όχι θα προσπαθήσει. Αντώνης κόψει λαιμό του αύριο γίνει κυβέρνηση. Verstehst du;

–Γιαβόλ, ντάμε κομαντάντ.

 

Τρομοκρατημένος ο Αντώνης, για να μην πούμε χεσμένος, γυρίζει στους τοίχους του Γραφείου του και ρωτάει το κάδρο του Ιδρυτή του κόμματος: «Τι λέτε εσείς, Σεβασμιότατε, να πάω στη Βουλή για ψήφο εμπιστοσύνης»; Αυτός φαίνεται να σμίγει τα μεγάλα του φρύδια μετά βδελυγμίας, αλλά παραδόξως ο Αντώνης το εκλαμβάνει ως «ναι». Στη συνέχεια, δεν ξέρουμε γιατί, είχε την έμπνευση να απευθύνει την ίδια ερώτηση και στον προκάτοχό του αρχηγό. Εκείνος όμως ξεκοκάλιζε μια μπριζόλα και ούτε που άκουσε την ερώτηση…

 

Τέλος πάντων, πάει ο Αντώνης στη Βουλή, αλλά επειδή παίρνει – ας μην πούμε τι – καταθέτει την εντολή στον Αλέξη που είναι επικεφαλής της Σύγχρονης λίγο Μαρξιστικής Αριστεράς. «Δε βγαίνουν τα κουκιά Αλέξη», του λέει ένας τύπος που είναι το αριστερό του χέρι στο κόμμα. «Τα μέτρησες καλά, ρε Πάνο;», τον ρωτάει εκείνος, «την Αλέκα και το Φώτη τους μέτρησες»; «Ναι, σου λέω! Δε βγαίνουν», απαντάει ο Πάνος! «Αλλά και να έβγαιναν, την Αλέκα τι τη θέλεις; Αυτή λέει ότι δεν είναι σαν τα μούτρα μας. Άσε που καλεί κιόλας το λαό να διορθώσει την ψήφο του, δηλαδή να μην ξαναψηφίσει τη Σύγχρονη λίγο Μαρξιστική Αριστερά».

 

Αμήχανος ο Αλέξης στρέφεται στα κάδρα του τοίχου. Σκέφτεται προς στιγμή να διαμαρτυρηθεί για τη στάση της Αλέκας στο Βλαδίμηρο Ίλιτς Ουλιάνωφ, τον αποθαρρύνει ωστόσο το ανέκφραστο και αδιάφορο βλέμμα του. Μην έχοντας τι άλλο να κάνει πασάρει την εντολή στο Βαγγέλη, τον πρόεδρο της Δώθε Κεντροαριστεράς.

 

Αυτός τη βάζει πάνω στο από λείο μαόνι γραφείο του και την περιεργάζεται. Τηρά ζερβά, τηρά δεξά, κανέναν δε γρικάει. Κανέναν τέλος πάντων που θα ήθελε να συνεργαστεί με το 13άρι του. Κοιτάζει τα κάδρα των πρώην αρχηγών του κόμματος και έκπληκτος διαπιστώνει ότι τα δυο από τα τρία έχουν αναποδογυρίσει. Μόνο ένας καραφλός με μουστάκι του χαμογελάει ηλίθια, ίσως μάλιστα ειρωνικά και χαιρέκακα...

 

Ξαφνικά από την ανοιχτή πόρτα εμφανίζεται το κεφάλι του Αντρέα του γόη:

–Σε πήρε ο σακάτης στο Skype, Βαγγέλη;

–Με πήρε.

–Και τι σου είπε;

–Άσε, δε θέλει να ξέρεις.

–Ρε Βαγγέλη, μήπως έπρεπε να δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης στο μικρό; Τι θα πει τώρα ο Φρανσουά;

 

Ο Βαγγέλης γίνεται κόκκινος σαν καρπούζι. Αρπάζει ένα δερματόδετο τόμο του 17ου Μνημονίου (που είχε πάνω κι ένα χρυσοκέντητο σταυρό) και του τον κοπανάει ουρλιάζοντας: «Η Δημοκρατία θα επιβληθεί»! Ο Αντρέας φεύγει κρατώντας το κεφάλι του και ανασηκώνοντας τους ώμους του, καθώς ταυτόχρονα καταπίνει δύο γενόσημα.

 

Κι ενώ ο Βαγγέλης βηματίζει αμήχανος στο Γραφείο του, σκάει μύτη δειλά δειλά και με χίλιες προφυλάξεις ο Φώτης. «Και όμως, υπάρχει κάποια λύση, Βαγγέλη», του λέει. «Άλλωστε εμείς γι’ αυτό είμαστε εδώ. Τι διάολο κυβερνώσα αριστερά είμαστε, αν δεν έχουμε μια κάποια λύση»; Ο Βαγγέλης τα παίρνει στο κρανίο. «Δε θέλω να ξανακούσω για κυβέρνηση της αριστεράς», ωρύεται. «Ηρέμησε, Βαγγέλη», τον καθησυχάζει ο Φώτης, «δε μιλάω για κυβέρνηση της αριστεράς, μιλάω για κυβερνώσα αριστερά. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο»…

 

Αναθάρρησε ανακουφισμένος ο Βαγγέλης και ξανακάθισε στον καναπέ…

(Συνεχίζεται)

Write a comment

Comments: 0