Λίγες σκέψεις πριν την κάλπη

ΕΕ ή χάος, ευρώ ή δραχμή, μνημόνιο ή χρεοκοπία θα είναι λίγα από τα διλήμματα που θα πασάρουν στο λαό ώστε να μη

«Η ψεύτικη ουσία του διλήμματος, της επιλογής δηλαδή ανάμεσα στο δίπολο «ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ» είναι προφανής. Κανείς τους δεν αμφισβητεί την κυριαρχία του κεφαλαίου, κανείς τους δεν αμφισβητεί την ΕΕ και το Ευρώ, κανείς τους δεν αμφισβητεί την αντιλαϊκή πολιτική. Έχουν κοινή στρατηγική επιλογή τη στήριξη του συστήματος, των μονοπωλίων, του κεφαλαίου».

Γράφει ο Καρύδας Νίκος          

Μέλος ΝΕ Σερρών του ΚΚΕ            

 

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε και επίσημα για τις εκλογές στις 17 του Ιούνη.  Μια αναμέτρηση που θα είναι πιο σκληρή από την πρώτη με τα εκβιαστικά διλήμματα σε βάρος του λαού να τίθενται πιο επιτακτικά, πιο ωμά, ώστε να μείνει σφιχτά δεμένος στο άρμα της πολιτικής του κεφαλαίου. ΕΕ ή χάος, ευρώ ή δραχμή, μνημόνιο ή χρεοκοπία θα είναι λίγα από τα διλήμματα που θα πασάρουν στο λαό ώστε να μη σηκώσει κεφάλι. Η στόχευση ξεκάθαρη. Να εγκλωβιστεί ο λαός για άλλη μια φορά στο σκηνικό που έστησε αμέσως μετά τις 6 του Μάη το αστικό πολιτικό σύστημα.

 

Σκηνικό που επιβεβαίωσε απόλυτα την πρόβλεψη του ΚΚΕ για την επομένη των εκλογών. Δηλαδή, αντικατάσταση του δικομματισμού που ηττήθηκε με τον διπολισμό, την «κεντροδεξιά» και την «κεντροαριστερά» με ηγέτιδες δυνάμεις τη ΝΔ από τη μια και το ΣΥΡΙΖΑ αρχικά από την άλλη. Η συνταγή είναι παλιά αλλά σερβίρεται τώρα με νέα εμφάνιση. Προβλέπει τον εγκλωβισμό σε ένα τεχνητό δίλημμα για το πια δύναμη του δίπολου θα κυβερνήσει. Και όλα αυτά υπό το βάρος των εκβιασμών, της πλύσης εγκέφαλου των ΜΜΕ αλλά και της ανέχειας, της φτώχειας, της ανεργίας, της διογκούμενης εξαθλίωσης που έφερε η καπιταλιστική κρίση στη χώρα μας.

 

Η ψεύτικη ουσία του διλήμματος, της επιλογής δηλαδή ανάμεσα στο δίπολο «ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ» είναι προφανής. Κανείς τους δεν αμφισβητεί την κυριαρχία του κεφαλαίου, κανείς τους δεν αμφισβητεί την ΕΕ και το Ευρώ, κανείς τους δεν αμφισβητεί την αντιλαϊκή πολιτική. Έχουν κοινή στρατηγική επιλογή τη στήριξη του συστήματος, των μονοπωλίων, του κεφαλαίου. Οι διάφορες τους ανούσιες και φραστικές ώστε να επιτευχθεί η παραπλάνηση του λαού.

 

Και κάπου εδώ ξεκινούν και οι «κωλοτούμπες». ΠΑΣΟΚ και ΝΔ υπό το βάρος της ήττας, εκεί που προεκλογικά αναγόρευαν τη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο σε «ευαγγέλιο» και προϋπόθεση για να σωθεί η χώρα τώρα μιλούν για επαναδιαπραγμάτευση και σταδιακή απαγκίστρωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την μονομερή καταγγελία και την ακύρωση προεκλογικά πέρασε και αυτός στην επαναδιαπραγμάτευση. Η σύμπτωση οφθαλμοφανής. Και όλα αυτά υπό το κάλπικο προεκλογικό δίλημμα «μνημονικές και αντιμνημονιακές δυνάμεις» που εγκλώβισε το λαό στα αριστερά και δεξιά αναχώματα, που περιόρισε την περαιτέρω ριζοσπαστικοποίησή του, την συμπόρευση του με το ΚΚΕ.

 

Σε τελική ανάλυση οι δυνάμεις αυτές, μαζί με τα συμπληρώματά τους, δεν μπορούν και δε θέλουν να ασκήσουν φιλολαϊκή πολιτική αφού είναι ταγμένοι στην υπεράσπιση του καπιταλιστικού συστήματος και της ΕΕ. Η διάφορα τους είναι στο αν ο λαός θα έχει λιγότερα ή περισσότερα ψίχουλα για να ζήσει ενώ το κεφάλαιο θα συνεχίζει να παραγεμίζει τα σεντούκια του στην Ελβετία.

 

Και ερχόμαστε αναπόφευκτα στο κύριο ζητούμενο. Ποια είναι η πραγματική διαχωριστική γραμμή σήμερα πέρα και μακριά από τα ψευδεπίγραφα «Δεξιά – Αριστερά», «Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο»; Η απάντηση μάλλον εύκολη. ‘Η είσαι με την εργατική τάξη, την αγροτιά, τα λαϊκά στρώματα ή με τα μονοπώλια, τις πολυεθνικές, το κεφάλαιο. Άλλη επιλογή δεν υπάρχει. Και εκεί κρίνονται όλοι. Οι δυνάμεις του ευρωμονόδρομου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝ.ΕΛΛ. κ.α) έκαναν την επιλογή τους και ο λαός το πληρώνει τώρα ακριβά. Ξεχάστηκαν τα λόγια για σιγουριά και σταθερότητα στο ευρώ, για σύγκλιση των οικονομιών, για διαρκή ευημερία και για ένταξη της Ελλάδας στο σκληρό πυρήνα της ΕΕ, για την ΕΕ των λαών. Μόνο το ΚΚΕ είπε από πολύ νωρίς ότι η ΕΕ είναι ο συνεταιρισμός του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και γι’ αυτό δεν μεταρρυθμίζεται επί το φιλολαϊκότερο παρά μόνο καταργείται.

 

Μπροστά στις εκλογές που έρχονται το κριτήριο της ψήφου πρέπει να είναι η θέση όλων απέναντι σε αυτή τη διαχωριστική γραμμή. Το πραγματικό συμφέρον των εργαζόμενων, των ανέργων, των μικρομεσαίων αγροτών και επαγγελματιών είναι η συμπόρευση στο κίνημα και στην κάλπη με το ΚΚΕ. Γιατί έχει αποδείξει ότι είναι η ψυχή της οργάνωσης και την πάλης ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές, γιατί δεν είπε ψέματα και δεν πρόδωσε το λαό για κανένα αντάλλαγμα. Γιατί είναι δοκιμασμένο και αντέχει στις δυσκολίες του αγώνα. Δεν χάιδεψε ποτέ τα αυτιά του λαού με εύκολα λόγια για να αυξήσει τα ποσοστά του γιατί πολύ απλά φιλολαϊκές λύσεις από τα πάνω και με το λαό στο καναπέ όπως θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχουν. Η ταξική πάλη είναι δύσκολη και απαιτεί θυσίες, αλλά είναι οι μόνες που θα πιάσουν πραγματικά τόπο ώστε ο λαός να γίνει νοικοκύρης στον τόπο του και να πάρει τα μέσα παραγωγής στο χέρια του, να κάνει τη μόνη φιλολαϊκή κυβέρνηση όπου θα έχει ρόλο το ΚΚΕ, να χτίσει τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.

 

 Γι ‘αυτό πρέπει να σκεφτούμε: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν αλλάζουν. Είναι κόμματα του κεφαλαίου, το έχουν αποδείξει. Καμιά εμπιστοσύνη στο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι καιροσκόπος και πατάει σε δυο βάρκες. Θέλει και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Αυτό δεν γίνεται. Με ψηλά το κεφάλι, με πίστη στις δυνάμεις του ο λαός να κάνει το βήμα που άφησε μισό στις 6 του Μάη. Συμπόρευση με το ΚΚΕ στο κίνημα και στην κάλπη. Για να νικήσει η ελπίδα.   

Write a comment

Comments: 0