Πολιτικό αφήγημα απ’ το παρόν και το …μέλλον (4)

(συνέχεια από το προηγούμενο)

«Με αυτά και με αυτά φθάνουμε στις εκλογές. Οι οποίες δημιουργούν νέα, ανυπέρβλητα αδιέξοδα. Καθόσον τα κόμματα της «Πέρα Κεντροδεξιάς» και της «Σύγχρονης λίγο Μαρξιστικής Αριστεράς» ισοψηφούν, παίρνοντας τον ίδιο ακριβώς αριθμό ψήφων. Τώρα; Τι γίνεται τώρα; Ο νομοθέτης, δυστυχώς, δεν πρόβλεψε τι γίνεται με το bonus 50 εδρών που δίνονται στο πρώτο κόμμα. Ακολουθεί κομφούζιο».

Γράφει ο φιλόλογος Κώστας Πολύζος

Στην πορεία προς την κάλπη έχουμε και μια απρόσμενη εξέλιξη. Ο γιος του Αχιλλέα, ο Κωνσταντίνος ο τζούνιορ, θα είναι υποψήφιος Βουλευτής με τη «Πέρα Κεντροδεξιά» καταλαμβάνοντας την τελευταία και τιμητική (έτσι λένε!) θέση στο ψηφοδέλτιό της στο νομό Σερρών. Για να μη μένει καμιά αμφιβολία για το ποιος «κυβερνάει αυτόν τον τόπο»: «L'Etat c'est moi», είναι το σαφές μήνυμα που μας στέλνουν. Και συ, λαέ βασανισμένε, οφείλεις να συμμορφωθείς και την επόμενη φορά να τον εκλέξεις Βουλευτή – και μάλιστα πρώτο! Για να επιβραβεύσεις πάνω απ’ όλα την κοινωνική του προσφορά!!! Ε, άι στο διάολο, επιτέλους. Ασφυκτιούμε ρε, πνιγόμαστε, δεν το καταλαβαίνετε;

 

Με αυτά και με αυτά φθάνουμε στις εκλογές. Οι οποίες δημιουργούν νέα, ανυπέρβλητα αδιέξοδα. Καθόσον τα κόμματα της «Πέρα Κεντροδεξιάς» και της «Σύγχρονης λίγο Μαρξιστικής Αριστεράς» ισοψηφούν, παίρνοντας τον ίδιο ακριβώς αριθμό ψήφων. Τώρα; Τι γίνεται τώρα; Ο νομοθέτης, δυστυχώς, δεν πρόβλεψε τι γίνεται με το bonus 50 εδρών που δίνονται στο πρώτο κόμμα. Ακολουθεί κομφούζιο. Οι Συνταγματολόγοι επί ποδός. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι 50 έδρες πρέπει να μοιραστούν στα δύο κόμματα. Πιο ενδιαφέρουσα είναι η άποψη να δοθούν οι 50 έδρες με …κοινωνικά κριτήρια. Εντέλει το εκλογοδικείο αποφασίζει να μη δοθούν σε κανένα κόμμα οι 50 έδρες και να λειτουργήσει η επόμενη Βουλή με 250 Βουλευτές.

 

–«Καθόλου άσχημα», σχολίασε ένας μαθητής μας. «Γιατί, δηλαδή, η Γερμανία των 82 εκατομμυρίων κατοίκων να έχει 622 Βουλευτές και η Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων να έχει 300; Κι εγώ που στα μαθηματικά είμαι κουμπούρας βρήκα ότι αναλογικά θα έπρεπε να έχουμε 85 Βουλευτές. Το ακούς, Αλέξη, εσύ που λες ότι θα μας φέρεις το καινούργιο; Δε σε άκουσα να λες τίποτε! Και μη μας πεις ότι το Σύνταγμα θέτει κατώτερο όριο 200 Βουλευτών, γιατί ούτε αυτό θα το κάνετε! Ξέρεις ότι περικόπτουν το απαραίτητο νοσηλευτικό προσωπικό των Νοσοκομείων, αλλά δεν περικόπτουν ούτε μία βουλευτική έδρα; Ξέρεις ότι ο μόνος χώρος του Δημοσίου, στον οποίο δεν έχει γίνει περικοπή του προσωπικού την τελευταία τριετία, είναι η Βουλή των Ελλήνων; Τι απαντάς, Αλέξη»;

 

Μεταφέρουμε σε αυτό το σημείωμα τις απόψεις του μαθητή μας, με κίνδυνο να χαρακτηριστούμε λαϊκιστές. Αλλά, σάμπως τι πετύχαμε τόσα χρόνια που δεν ήμασταν λαϊκιστές;

 

Όμως, ας επανέρθουμε στις εκλογές. Ο Αλέξης, αρχηγός του ενός εκ των δύο πρώτων κομμάτων παίρνει (δια κληρώσεως) πρώτος τη διερευνητική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και, μετά από μια σύντομη συνάντηση που είχε με το «Σύλλογο Εκδοροσφαγέων Ορεινής», αρχίζει αμέσως τις διεργασίες. Πιο αποφασισμένος, σαν έτοιμος από καιρό, απευθύνεται αμέσως στο Φώτη, τον αρχηγό της «Υπερσύγχρονης μη Μαρξιστικής Αριστεράς». Αυτός αρνείται αρχικά, αλλά πολλά στελέχη τον πιέζουν. «Έλα, ρε Φώτη», του λένε, «και λίγος Μαρξισμός δε θα μας κάτσει στο στομάχι». Σουρώνει τα φρύδια του ο Φώτης και χαϊδεύει το σταλινικού τύπου μουστάκι του. Αυτό το «ρε» δεν του αρέσει και πολύ, αλλά δε δίνει συνέχεια.

 

Στο μεταξύ το κινητό του χτυπάει συνεχώς. Ο Φώτης βλέπει στο καντράν «ο Βαγγέλης σας καλεί», αλλά δεν απαντάει. Κάποια στελέχη τον απειλούν ότι θα γυρίσουν στον Αλέξη. Το πάθημα του Γιώργου της Γκρι Ακροδεξιάς προβληματίζει το Φώτη. Τελικά υπό το καθεστώς αυτών των πιέσεων δέχεται τη συνεργασία, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα είναι Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. «Εντάξει, ρε μεγάλε», του λέει ο Αλέξης. Ο Φώτης ενοχλείται τώρα σφόδρα όχι μόνο από το «ρε», αλλά και από το «μεγάλε», που το εκλαμβάνει ως υπαινιγμό για την ηλικία του. Ωστόσο το παρακάμπτει κι αυτό.

 

Ο Βαγγέλης στο μεταξύ οσμίζεται τι συμβαίνει και αποφασίζει να βγει στα κανάλια και να καταγγείλει το Φώτη ότι του κάνει «απιστίες». Τη στιγμή δε που στο κινητό του Φώτη καταγράφεται η 147η αναπάντητη κλήση του Βαγγέλη, ο Αλέξης και ο Φώτης δίνουν εντέλει τα χέρια. Ένας από τους ερυθροχίτωνες τροτσκιστές του κόμματος του Αλέξη αρχίζει να τραγουδά το εμβατήριο «όταν σφίγγουν το χέρι, ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο». Ο Φώτης όμως έχει διαρροές. Μερικοί της Γραμματείας διαφωνούν και αποχωρούν, ιδρύοντας τη «Σουπερσύγχρονη λίγο Φιλελεύθερη Αριστερά». Είναι η 45η διάσπαση που έχουν καταγράψει στην πορεία τους στο χώρο της Αριστεράς. Η αποχώρησή τους δεν επηρεάζει ωστόσο το μέλλον της συνεργασίας, γιατί δεν ανήκουν στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος.

 

Κοσμογονικές στο μεταξύ οι εξελίξεις στο κόμμα της «Παραδοσιακής Μαρξιστικής Αριστεράς»…

 

(Συνεχίζεται)

 

Write a comment

Comments: 0