Νέο Μνημόνιο στον ορίζοντα

Πως θα βγούμε από την κρίση με μειωμένο προϋπολογισμό;

Μ. Κόλλια – Τσαρουχά: «Όταν το κράτος επιστρατεύει την εξουσία του – και με κάθε τρόπο - για να εισπράξει, είναι προφανές , ότι ο φορολογούμενος κατά κανόνα υποχρεώνεται να θέσει σε προτεραιότητα την πληρωμή των οφειλών του προς το Δημόσιο. Για πόσο όμως θα μπορεί να το κάνει;»

«Θα μας βγάλει η πολιτική σας, από την κρίση;»

 

Το καίριο αυτό ερώτημα θέτει στον Υπουργό Οικονομιών η αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στο Ν. Σερρών Μαρία Κόλλια – Τσαρουχά.

 

Το ερώτημα είναι άμεσα συνδεδεμένο με την κατάθεση του προϋπολογισμού για το 2014 ο οποίος προβλέπει –μεταξύ άλλων-  μείωση των δημοσίων δαπανών σε σύγκριση με το 2013 κατά 3,1 δις ευρώ.

 

Η ερώτηση

Συγκεκριμένα στην ερώτηση της η κα Κόλλια – Τσαρουχά αναφέρει: «Πανηγυρίζετε , ότι θα επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα και διεξάγετε εκστρατεία στα ΜΜΕ να πείσετε τον ελληνικό λαό για το σημαντικό αυτό «ορόσημο». Είναι πολύ εύκολο να χρησιμοποιηθεί η δημιουργική λογιστική γι’ αυτό το σκοπό, να μην αναγνωριστούν όλες οι δαπάνες που πρέπει να συμπεριληφθούν ή να υπολογιστούν έσοδα που μπορεί να πραγματοποιηθούν. Ακόμη κι αν ήταν αληθινό το πρωτογενές πλεόνασμα, ποιο είναι το κόστος για την επίτευξή του;

 

Σχεδόν από την αρχή της κρίσης, τόσο οι προβλέψεις της ελληνικής κυβέρνησης όσο και της τρόικας έκαναν λόγο ότι η ανάκαμψη της οικονομίας είναι στη γωνία. Οι προβλέψεις αυτές πλέον έχουν καταντήσει κουραστικές και πείθουν μόνο εκείνους τους λίγους που δεν μπορούν να δουν τι πραγματικά συμβαίνει και οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκονται στα ανώτερα κλιμάκια του εισοδήματος και του μεγάλου πλούτου.

 

Το σχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπει μείωση των δημοσίων δαπανών σε σύγκριση με το 2013 κατά 3,1 δις ευρώ. Οι δραστικές και κατά κανόνα οριζόντιες περικοπές των δημοσίων δαπανών που έγιναν τα τελευταία τέσσερα χρόνια διέλυσαν το όποιο κοινωνικό κράτος και αποδυνάμωσαν βασικές λειτουργίες του κράτους. Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι βέβαιο,  ότι η νέα μείωση θα επιδεινώσει μία ήδη τραγική κατάσταση. Το σχέδιο Προϋπολογισμού προβλέπει επίσης αύξηση των δημοσίων εσόδων κατά 2,5 δις ευρώ σε σύγκριση με φέτος. Ακόμα και στη μάλλον απίθανη περίπτωση ,που επιβεβαιωθεί η εκτίμηση της κυβέρνησης για αύξηση 0,6% του ΑΕΠ το 2014 , και πάλι τα προβλεπόμενα έσοδα δεν μπορούν να αντληθούν από την αύξηση των εισοδημάτων. Με άλλα λόγια, θα προέλθουν από την υπερφορολόγηση.

 

Η κυβέρνηση προβάλλει ως μεγάλη επιτυχία την αύξηση των δημοσίων εσόδων θέλοντας να μας πείσει , ότι η πολιτική της αποδίδει και οδηγεί στην έξοδο από την κρίση (βλ. πρόσφατες σχετικές δηλώσεις Ε. Βενιζέλου). Επισημαίνεται,  ότι το προηγούμενο διάστημα οι ιδιοκτήτες ακινήτων υποχρεώθηκαν να πληρώσουν ΦΑΠ τριών ετών (2011, 2012 και 2013). Επίσης, το Δημόσιο μπορεί πλέον να αφαιρεί απ’ ευθείας από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των φορολογουμένων τα ποσά ληξιπρόθεσμων οφειλών, ενώ επικρέμαται και η απειλή της φυλάκισης. Όταν το κράτος επιστρατεύει την εξουσία του – και με κάθε τρόπο - για να εισπράξει, είναι προφανές , ότι ο φορολογούμενος κατά κανόνα υποχρεώνεται να θέσει σε προτεραιότητα την πληρωμή των οφειλών του προς το Δημόσιο. Για πόσο όμως θα μπορεί να το κάνει; Οι αποταμιεύσεις εξαερώνονται για να χρηματοδοτήσουν τη διαβίωση και την πληρωμή φόρων που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από τα μειωμένα εισοδήματα.

 

Η πολιτική λεηλασίας της ιδιωτικής περιουσίας μέσω της υπερφορολόγησης μπορεί να τακτοποιεί προσωρινά αλλά δεν λύνει το δημοσιονομικό πρόβλημα. Η εισροή εσόδων στο κράτος έχει διάρκεια μόνο όταν προέρχεται από μια αναλογική φορολόγηση των εισοδημάτων και της κατανάλωσης, εάν δηλαδή προέρχεται από παραγόμενο πλούτο, που δυστυχώς τώρα δεν υπάρχει. Δεν μπορεί τα δημόσια οικονομικά να είναι υγιή , όταν η πραγματική οικονομία βουλιάζει. Βιώσιμη λύση μπορεί να υπάρξει , εάν σπάσει ο φαύλος κύκλος της ύφεσης και της ανεργίας, εάν η πραγματική οικονομία μπορέσει να ορθοποδήσει και αποκτήσει αναπτυξιακή δυναμική, να παραχθεί και πάλι πλούτος. Η ασκούμενη πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας δεν οδηγεί προς αυτή την κατεύθυνση. Διαλύει την πραγματική οικονομία. Αυτό έχει ως συνέπεια όχι μόνο τη δραστική υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, αλλά και σοβαρές παρενέργειες στο ασφαλιστικό σύστημα και μεσοπρόθεσμα και στα δημόσια οικονομικά. Το ασφαλιστικό σύστημα καταρρέει. Το κούρεμα διέλυσε  τα αποθεματικά του. Εκτός αυτού, τα έσοδα των ταμείων συρρικνώνονται δραματικά λόγω της εκτόξευσης ανεργίας, της καταβαράθρωσης των μισθών, της εντεινόμενης «μαύρης εργασίας», της μείωσης των εργοδοτικών εισφορών και της αδυναμίας των επιχειρήσεων να πληρώνουν εισφορές.

 

 Η μείωση ΑΕΠ έχει φτάσει στο 27%, ενώ το χρέος ανήλθε στο 175% του ΑΕΠ. Στο 30% εκτινάχθηκε η ανεργία, 250.000 νέοι Έλληνες μετανάστευσαν, 3 εκατομμύρια Έλληνες είναι ανασφάλιστοι, η μέση μείωση μισθών και συντάξεων έφτασε το 45%, ενώ η φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε κατά 30%. Το 83% των Ελλήνων έκαναν περικοπές στη θέρμανση της οικίας του και το 80% στα βασικά είδη διατροφής. 3,5 εκατ. Έλληνες ζουν κάτω από το όριο φτώχειας και 350.000 νοικοκυριά στερούνται ηλεκτρικού ρεύματος.

 

Παρ’ όλα αυτά, ευρωπαίοι αξιωματούχοι προβλέπουν και νέο τρίτο μνημόνιο για τη χώρα, καθώς θεωρούν αδύνατον να επιστρέψει στις αγορές.

 

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Εάν η πολιτική σας μας βγάζει από την κρίση».

Write a comment

Comments: 0